Archive Page 2

Prečo toľko trvá stavba bratislavského mosta alebo T.E.A.M. – Together Everyone Achieves More

(English version below)

Minulý týždeň mal Dunaj vysokú hladinu.

Nič neobvyklé, žiaden nečakaný fenomén neskorej jari. Aj keď to neprekvapilo mňa a ďalších obyvateľov, zjavne to zaskočilo odborníkov – staviteľov pilierov novej stavby Starého mosta.

A ja sa divím, že oni sa divia.

Prečo neurobili nejaké opatrenia vopred? Prečo s touto situáciou nerátali? Určite museli vedieť, že niekedy v máji bude vysoká hladina. Je to spôsobné topením sa posledných snehov z nemeckých pohorí. A je to známy fakt, s ktorým rátali už pri stavbe pôvodného Starého mosta v roku 1891.

Nie som staviteľ a ani inžinier, ale zdá sa mi, že boli všeobecné a základné znalosti úplne odignorované! Ako je to možné? Je to tým, že subdodávatelia si riešia svoje parciálne úlohy (, že položia kus ocele na vopred určené miesto) a sú málo zakomponovaní do celého projektu? Možno sa boja povedať svojmu šéfovi, že môže prísť problém? Neviem, nedáva mi to celé zmysel a nemám odpovede.

Ako to máte vy?

Radšej pracujete samy či v team? A keď už musíte pracovať v team, či ako člen alebo leader, ako to vnímate? Je dôležitejší vás osobný cieľ než cieľ skupiny alebo dokonca viete skombinovať oboje? Prináša spolupráca ľudí lepšie výsledky ako práca osamote? Odpovede nie sú také jednoznačné.

A ak sa necítite OK s ostatnými, čo spravíte? Budete ticho, odrobíte si svoju časť práce a budete sledovať, ako si so situáciou poradia nadriadení?

Ako si treba vybrať dobrý team

  1. Okrem toho si všimnite, či môžu všetci členovia team vyjadriť slobodne svoj názor a či je vytvorená priaznivá atmosféra na počúvanie.
  2. Ak chcete pracovať v team alebo v ňom pracovať musíte, najprv si zistite, čo je team-ovým cieľom. Je dôležité, aby ste sa s ním stotožnili.
  3. Dôležité tiež je vedieť, či bol leader vášho team vybraný vďaka jeho technickým schopnostiam alebo preto, že je dobrý leader; že vie počúvať a doviesť team k výborným výsledkom, pretože 1+1=3.

Ak to tak nie je, veľmi zvážte, či chcete byť súčasťou tohoto team.

Chcete vedieť viac?
Napíšte mi.

Teším sa na vaše skúsenosti a príbehy.

René Marcel Ponneker

pontrain.SK@gmail.com
WP_20140907_10_22_53_Panorama

English version
Together Everyone Achieves More (T.E.A.M.)

Last week the Danube river level was high. In late spring not a rare phenomenon.

However, this high water level hampered the construction builders, who are renewing the pillars of the Old Bridge in Bratislava ( Stary Most), they were surprised.

Me, and more people, were slightly astonished by their surprise.

Why not taken any precautions? They should have been familiar with the high tide in May. The Danube gets the main part of its water from the melting mountain snow. And this has been happening already since a very long time; long before the original bridge was built in 1891.

I am not a construction builder, however it seems to me that the existing knowledge about building bridges in large rivers has been ignored. How come?

Are the people who know not involved in the whole project? Do they not feel secure to tell their bosses/ project leaders what might happen? Do they feel responsible for a good project end ( = a nice new bridge), or only for their part (= e.g. to bring a part of steel in the right position)?

Questions and no answers.

How about you?

Do you like to work together or alone? And if you need to work in a team, as a member or team leader, what is your attitude? What is the most important, your own goal, or the common target of the team, both? Is together working with some people, giving a much better result compared to working alone the leading fact?

And if you do not feel secure about the others, what would you do? Being silent and doing your part, or curious to know how to improve?

So what to do?

If you want or have to work in a team, get to know what is the common goal. Besides that, check if all of the team members feel free to express their opinion, and that the same members are able and willing to listen. Is the team leader chosen based on his technical skills, or because he or she is the one who is the best listener and able to guide the team to the best result, because 1+1=3?

If not, consider if you really want to join this team.

Want to know more?

Contact Pontrain
pontrain.SK@gmail.com

Reklamy

Kritizoval som školstvo a bol som vypískaný

Nedávno som bol pozvaný na Fakultu Managementu v Bratislave, aby som urobil krátku prezentáciu pre študentov a vysvetlil, čomu sa venujem ako profesionálny kouč a prečo som na Slovensku. Vybral som si zámerne tému „Slovenské školstvo je na nič“.

Slovak Schooling is Crap

Je to vraj všeobecne skloňovaná pravda aj medzi Slovákmi, ale zdá sa, že z úst cudzinca znela nehorázne a kontroverzne.

…ale všetci chceme dobrý job

Dôvod pre tému som mal prostý: študenti získavajú veľa informácií, občas znalostí, ale takmer žiadnu prax. Pýtanie otázok a zvedavosť sa neučí. A preto, podľa mňa, nie je také ľahké sa po skončení školy odlíšiť a získať job. Myslím si, že školy a university na Slovensku neposkytujú pre trhu ten “správny product”.

Nezabíjajte posla

Počas mojej krátkej prezentácie som sa pýtal publika otázky, na ktoré mi len ťažko vedeli odpovedať. Pravdepodobne aj preto, že vnímali moju tému ako osobný útok – Chcete pracovať pre seba alebo pre korporáciu? – Ak pre korporáciu, aká je vaša pridaná hodnota? Ticho. – Predo mnou prezentovali dvaja ľudia isté dáta. Viete, kto alebo čo je zdrojom týchto dát? – Prečo ste sa na to neopýtali? –

Vyslúžil som si reakcie, že táto prezentácia nepatrí na akademickú pôdu. Je to naozaj tak?

V akademickom prostredí sa očakáva od študentov, že budú hladní po poznaní, že budú zvedaví a že si budú klásť základné otázky: – Viem, čo chcem dosiahnuť? Je to, čo robím preto, postačujúce? Čo ešte existuje okrem informácií, ktoré mám zo skrípt? – Zvedavosť je jedným zo základných pilierov skutočného akademického prostredia a tiež, neprekvapivo, vedy a výskumu.

Pokiaľ študent nechce počuť iný názor ako ten, na ktorý je zvyknutý, nech “nezabíja posla”. Nevyčleňujte ľudí s odlišným názorom, ale otvorte uši a oči, buďte zvedaví, absorbujte nové veci a učte sa z toho. To je pravý význam univerzít, to je skutočný dôvod, prečo existujú.

Robte chyby a nesúďte

Najkrajšia vec pre učiteľa je, keď sa jedného dňa môže naučiť niečo od svojich bývalých študentov. Až vtedy podávajú školy dôkaz o ich pridanej hodnote: o zvyšovaní znalostí a schopností v spoločnosti.

A tak, prosím, počúvajte jeden druhého, nesúďte. Vyslovujte postrehy skôr než súdy. Skúste sa opýtať, aj keď odpoveď nie je tá, ktorú ste očakávali. A nebojte sa robiť chyby. Jedna chyba vás naučí viac než desať kníh.

Takže, kto robí najviac chýb?

Dajte mi vedieť.

René Marcel Ponneker
pontrain.SK@gmail.com

Collegezaal

The journey to Abilene by the government members of Russia and the Ukraine

The Abilene Paradox.
This means to do just the opposite of what you want to do. In common: a group of people collectively decide on an action that is counter to the preferences of many of the individuals in the group. http://en.wikipedia.org/wiki/Abilene_paradox

December 2013, Mr Putin was anxious the upcoming EU- Ukraine agreement would decrease the Russian influence in the Ukraine.He offered Mr. Viktor Janoekovytsj a loan of 11 billion euros and a big decrease on the gaz imported from Russia, so the Ukraine wouldn’t get ‘involved’ in the EU.
They both underestimated the reaction of the Ukrain people.

If they, at that stage, enabled the Ukrainians more influence, more money income, or the closing of the EU- agreement, no lasting crisis would have been born. Because the EU- agreement and the Russian money could exist together, no exclusions.

Alas, they maintained their own right. The trip to Abilene started.
Government members of both countries individually agreed with both leaders about their decision, despite their own opinion, because the fear of being excluded (executed?) was larger than to advice in contrary direction.

Common sense is exchanged to “us against the world”. Creating an enemy and misleading, is easier than creating a pleasant situation for everyone.
No one dares to advice: “a real statesman admits wrong decisions and will be prized”.

The nature of this ‘project’ ( better: upcoming war) is often enough described.
Who is really concerned about his children’s future? Who will step out? And admitting the road to Abilene was the wrong choice at the junction of smart and stupid?

History will judge and tell.

Cesta členov vlády Ruska a Ukrajiny do Abilenu

Abilénsky paradox.

To znamená urobiť presný opak toho, čo chcete spraviť. Vo všeobecnosti: skupina ľudí sa kolektívne rozhodne pre nejakú činnosť, čo je proti názorom väčšiny osôb z tejto skupiny. http://en.wikipedia.org/wiki/Abilene_paradox

V decembri 2013 bol pán Putin znepokojený, že nová dohoda Ukrajiny s EU by mohla oslabiť ruský vplyv na Ukrajine.
Pánovi Viktorovi Janukovichovi ponúkol pôžičku 11 miliárd eur a značné zníženie dodávok plynu importovaných z Ruska, tak, aby sa Ukrajina nezaplietla s EU.
Obaja podcenili reakciu Ukrajinského národa.
Ak by v tom štádiu umožnili viac vplyvu Ukrajincom, väčší peňažný príjem, alebo uzavretie dohody s EU, nemusela sa zrodiť žiadna trvalá kríza.
Pretože dohoda s EU a ruské peniaze mohli ko-existovať, bez výnimiek.

 Bohužiaľ, trvali na svojej vlastnej pravde a cesta do Abilenu sa začala.
Členovia vlád oboch krajín individuálne súhlasili s rozhodnutiami oboch lídrov aj napriek ich vlastnému názoru, pretože strach z vylúčenia (popravenia?) bol väčší ako ich vlastný názor.
Zdravý rozum je zamenený za myšlienku „my proti svetu”. Vytvorenie nepriateľa a zavádzanie je jednoduchšie ako vytvorenie situácie príjemnej pre každého.
Nikto sa neodváži prehlásiť: „skutočný štátnik si prizná zlé rozhodnutia a bude ocenený.”

Povaha tohto „projektu” (lepšie povedané nadchádzajúcej vojny) je často pretriasaná. Kto sa skutočne obáva o budúcnosť svojich detí? Kto vykročí z radu? A bola cesta do Abilenu zlou voľbou na križovatke múdrosti a hlúposti? História posúdi a povie. 

 

Procedure: Plaag of Prima?

De afgelopen week ben ik twee keer aan het twijfelen gebracht. Wat gaat voor: regel of eigen inschatting?
Een keer bij de Bloedbank en een keer ’s avonds op het station.

Elke twee weken, op een vaste dag, geef ik bij de Sanquin- bloedbank bloed, dat heet Plasma Ferese.
Bij de aanmeldbalie  verwelkomen ze mij met “dag Meneer Ponneker, weer aan de linkerkant geven?”.
Ik ben dus een bekende donor. Maar ik moet mij wel legitimeren.
“Waarom, jullie weten toch wie ik ben?”.  Het staat in het protocol, zegt men dan.
“Oké, waarom vraagt u het aan mìj, u heeft mij herkend?”, is mijn wedervraag.
Om te weten wie u bent, is het antwoord.
“Eeh, dat weet u toch, want u verwelkomt mij met de juiste naam en u weet aan welke kant straks de afnamenaald erin moet?
En dan heeft men geen antwoord.
Het gaat mij niet om het antwoord of dat ik mijn rijbewijs laat zien, maar dat men het idee heeft dat àls het protocol gevolgd is, alles goed is. Nadenken is verder niet nodig….
Op het station dan.
’s Avonds hielden beveiligers een ingangscontrole.
Zonder geldig vervoersbewijs mocht niemand het station in. Voor Uw veiligheid roept de speaker om. Alleen al die mededeling doet mij over mijn schouder kijken.
Deze controle betekent dat mensen die iemand wegbrengen of ophalen geen enkele kans krijgen het perron op te gaan.
Er was een dame die zelfs haar autosleutels aan de beveiliger wilde afgeven, als ze maar even mee kon lopen met degene welke zij wegbracht.
Nee, was het antwoord. Geïrriteerd en teleurgesteld liep ze weg. Degene welke zij op de trein zette keek ook al niet meer vrolijk.
Ik vraag me af wat er zou zijn gebeurd als deze dame wel even mee mocht lopen. Zou ze een papiertje op het perron hebben gegooid? Foei, toch.

Ook hier schiet de handeling, toegangscontrole, het doel, veiligheid, compleet voorbij.
Het protocol biedt geen alternatief, dus waarom zet je er dan mensen neer?
Plaats dan een groot hek voor de ingang, met een paslezer, zonder legitimatie of geldig vervoersbewijs kom je het station of bloedbank niet binnen.
Geen ruimte voor discussie, maar als consument je weet waar je aan toe bent.
Wat doe ik ermee
Bij een teamtraining hebben mensen moeite hun routinedenken los te laten, want het werk moet nu eenmaal zo.
Als ik vraag naar nieuwe ideeën, initiatieven etc., dan is het stil.
De vragen die ik stel, zijn door een leidinggevende nooit gesteld, terwijl deze toch die rol heeft.
‘De regels’ of de ‘protocollen’ zijn verheven tot de waarheid.
Tja die kun je afvinken. En als iets is afgevinkt, `dan` is het goed. Hum.
Een protocol is onder meer gemaakt om veel voorkomende handelingen in goede banen te leiden. Maar een protocol betekent niet, dat nadenken verboden is.
Stel een vraag en zet je oren open voor het alternatief. Een protocol was ooit eens nieuw en fris.

Ik ben benieuwd hoe het met de dame op het station is gegaan.
Stel nou dat de NS de mogelijkheid biedt om een ‘Houdoe- en Hallokaartje’ te kopen. Je stapt niet op de trein, maar kan je vrienden wel uitzwaaien of binnenhalen.
Zal wel weer niet in het protocol passen.

ICT tip
MS word.
Wil je een tekstgedeelte  in één keer helemaal in hoofdletters:
Selecteer dat tekstgedeelte en toets dan tegelijkertijd:
De drie toetsen: <CRTL> – <SHIFT> en a- toets.

Hebben we een ‘Leider/ Lijder’ nodig?

Prinsjesdag is voorbij. Het meestgehoorde commentaar op de troonrede was dat de visie mist. “Waar moeten we naartoe?”, hoorde ik steeds.

Dat klinkt alsof we zitten te wachten op een grote baas. Een baas die tegen het hondje zegt: “kom we gaan naar buiten”. Hond volgt, want Baas weet. Baas denkt, Hond doet.

Maar zijn we niet onze eigen baas? Als je blijft wachten op actie van een ander, dan krijg je nooit wat je graag wenst.
Je dromen ken je zelf, dus om van een droom een daad te maken, moet je zelf in actie komen. Je eigen wil ( je baasje) is je beslisser. Je leidt jezelf naar het doel. Blijf je wachten op iets, dan lijdt je in stilte. Niet leuk.

Dus neem de leiderschap over je eigen leven. Begin gewoon en kijk waar het wringt met de omgeving. Wees dus niet bang om te proberen, want anders verandert niks.
Denken dat iets toch niet gaat, is gebaseerd op sentiment van vroeger. Ooit ben je gevallen met fietsen, en daarna fiets je nooit meer? Dat kost je dan geld, want je moet dan lopen, of een taxi betalen. Zonde van de centen. Sentiment wordt Centiment. Oude ervaringen kosten dus geld, of het loslaten levert geld op. Je lijdt onder ‘ooit’. Met leiderschap over jezelf kies jijzelf of iets centen kost of oplevert.

Wat doe ik ermee

Ooit hoorde ik op een laat tijdstip in de kroeg “Niet mauwen, maar bouwen”. Ik vertaalde dit met dat ik niet moet denken of anderen wat gaan doen, maar dat ik zelf gewoon moest proberen.
Soms kost zo’n actie me wat centjes, maar veel vaker levert met het de voldoening ( en centjes) van een geslaagd idee. En als ik me geslaagd voel, heb ik mee energie. Dat vertaalt zich in weer nieuwe ideeën. Ik hou mijzelf dus in stand. En daar ben ik niet slechter van geworden
Omdat delen vermenigvuldigen is ( denk daar maar eens over na) heb ik met twee anderen een cursusopzet gemaakt. Want waarom mijn kennis en ervaring voor mijzelf houden? Kijk eens op www.leiderschapcentiment.nl .

ICT tip

Je kunt in Word synoniemen voor een woord weergeven door het woord te selecteren en vervolgens op SHIFT F7 te drukken.

Vrijwilligerswerk

Maandelijks help ik de redactie van een Tilburgse wijkkrant, de OudNoord. Die wordt verspreid, je raadt het al, in de wijk Oud Noord. Een grote wijk, bestaande uit zeven aan elkaar gegroeide buurtschappen. Dit gebeurde aan het einde van de negentiende eeuw, toen de Tilburgse industrie booming was.
Nu is het niet meer zo booming. Ook hier zijn mensen werkloos of dreigen dit te worden. Ondanks de wat sombere tijd zijn veel inwoners actief als vrijwilliger. Een paar uur per week zetten zij zich belangeloos in voor anderen, het is een kleine bijdrage aan  een wat prettiger samenleving. Een keer per jaar verzorgt hun vrijwilligersorganisatie een etentje, that’s all.
Toch vermindert het aantal vrijwilligers snel. Niet omdat men de ander niet meer wil helpen, maar vanwege de Sociale Dienst.
Lezers van de OudNoord vertellen dat ze geen vrijwilligerswerk meer durven te doen.
Wanneer je werkloos bent en uiteindelijk in de bijstand terecht komt, dien je wat terug te doen voor je uitkering. En je mag geen dingen doen die een terugkeer naar betaald werk in de weg staan.
Kort door de bocht:
Werkloze vrijwilligers stoppen met vrijwilligerswerk, hun passie, omdat de Sociale Dienst dat zegt. De Sociale Dienst zoekt erna voor hen vrijwilligerswerk (WANT u moet wat terugdoen voor uw uitkering) en deze mensen gaan verplicht vrijwilligerswerk doen. Ergens op een plek waar hun passie niet ligt, waar ze zich niet begrepen voelen. Maar de Sociale Dienst kan  een controlevinkje zetten. Probleem opgelost.
Is  onze maatschappij daarmee gediend?

Wat doe ik ermee
Het verbaasde me dat aan de ene kant Sociale Zaken controleert en zelf vrijwilligerswerk zoekt, terwijl aan de andere kant er (ook door de overheid betaalde) organisaties zijn die vrijwilligerswerk in goede banen leiden en veel expertise hebben.
Maar dat die twee instanties niet tot een gezamenlijke aanpak komen.
Tijdens een sessie over samenwerking bracht ik het ter sprake en ergens ging een lichtje branden.
Met een beetje overleg kan de Sociale Dienst voldoen aan haar controleprotocol en kunnen werkloze vrijwilligers hun steentje blijven bijdragen op de plek waar hun passie ligt. Dus even een zetje gegeven en het besef kwam dat je door delen vermenigvuldigt.
Iets met communiceren, leren van elkaars ervaringen en een leercirkel van Kolb ofzo?

ICT tip
Windows8.
Zoeken in het startscherm ( tiles).
Waar voorheen ( dus t/m windows 7) onder de startbutton een zoekfunctie zat, vind je die niet meer op het Windows 8 startscherm. Hoe dan te zoeken?
Als je het startscherm voor je hebt, begin gewoon je zoekterm te typen. Windows 8 opent dan de zoekregel.


Pontrain zastáva živé tréningy skupinovej dynamiky a teambuildingu a koučing začínajúcich podnikateľov: čo teraz!. Blog Pontrainu ponúka argumenty z oblasti koučingu a skupinovej dynamiky. Pontrain sa chce deliť o poznatky, prezentovať dojmy a prispieť k inovovaniu a vylepšovaniu metodík. Každý blog hovorí o jednej téme, čo s ňou robí Pontrain a čo môžete urobiť vy.

Linkedin

Twitter

Facebook

Website Pontrain.nl


%d bloggers like this: